تفسير : وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَامُوسَى * قَالَ هِىَ عَصَاىَ أَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَى غَنَمِى وَلِىَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَى يعنى : خداوند گفت : اى موسى ، آن چيست كه در دست راست دارى ؟ موسى گفت : آن عصاى من است ، بر آن تكيه مىكنم و به وسيلهء آن برگ درخت براى گوسفندان خود مىريزم ، و برايم در آن ، كارها و نيازهاى ديگرى هم هست . يعنى مانند آن كه آن را بر دوش مىنهم و سفرهء غذا بر آن آويزان مىكنم ، و آن را بر زمين عمود مىكنم و لباس خود را بر آن سايه‌افكن مىسازم ، و چون طناب چاه كوتاه آيد آن را جزء طناب مىكنم ، و به وسيلهء آن گرگ را از گله و دشمن را از خويش مىرانم . بايد دانست كه ظاهر تفصيل موسى در جواب خداوند اين است كه علاوه بر اين كه سخن گفتن با محبوب افتخارآور و لذت‌بخش است ، از سؤال خدا چنين فهميده كه از او مىخواهد منافع ظاهرى و متعارف عصا را بيان كند تا خداوند به منافع ديگر غيرمتعارف و اعجازىِ آن اشاره نمايد و در آينده در موارد لزوم ارائه كند ، نظير آن كه در شب‌ها از دو سر آن براى روشنى شعله برمىخيزد ، و چون آن را به چاهى سرازير كنى به حالت ريسمان و دلو به طول چاه درمىآيد ، و چون با دشمنى در افتى به شكل شمشير و نيزه مىگردد ، و چون بر زمين خشك فرو كنى چشمه‌اى منفجر مىسازد ، و چون بيرون كشى خشك مىشود ، و هنگامى كه سايه و ميوه خواهى و در زمينش فرو برى درخت سرسبزى داراى برگ و بار مىشود . قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَى * فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِىَ حَيَّةٌ تَسْعَى يعنى : خدا فرمود : اى موسى ، آن را بر زمين انداز . موسى بلافاصله آن را بر زمين انداخت ، پس به ناگاه ديد آن مارى است خطرناك و زهرآگين كه با شتاب حركت مىكند . گفته شده : در آغاز مارى به ضخامت عصا گشت كه جانّ گفته مىشود ، سپس بزرگ شد و به صورت ثعبان يعنى اژدها درآمد و از اين رو در قرآن مجيد به آن اسم جانّ و ثعبان نيز اطلاق شده است .